† غمـــــــــــــــگیـــــــــــــن †

نیمه شــــب آواره و بي حس و حــــــــال در سرم ســودای جامي بي زوالپرســــــــه اي آغاز کردیــــــم در خیال دل بیــــــــاد آورد ایام وصــــــــالاز جدایــــــي یک دو سالــــــي میگذشت یک دوسال از عمر رفــــــت و برنگشتدل بیــــــــاد آورد اول بار را خاطــــــرات اولین دیـــــدار راآن نظــــــر بازي آن اسرار را   آن دو چشــــــــم مست آهــــــــو وار را

همچــــو رازي مبهم و سر بستـــــه بود چون من از تکرار او هم خســـــته بودآمد و هــــــــم آشیان شــــــــد با منو همنشین و همزبان شــــــد با منو

خســـــته جان بودم که جان شد با منـــو ناتوان بود و توان شـــــد با منودامنش شــــــد خوابگاه خستگـــــــي این چنین آغاز شد دلــبستگی

وای از آن شــــــب زنده داری تا سحــــر وای از آن عمری که با او شـــد به سر

مست او بودم زه دنیا بی خبر دم به دم این عشق میشد بیشترآمد و در خلوتــــــم دم ساز شد گفتگــــــوها بین ما آغــــــاز شد

گفتمــــــش ...گفتمــــــش در عشق پا برجاست دل گر گشایی چشــــــم دل زیباســــــت دلگر تو ذورق وان شــــــوی دریاســــــت دل بی تو شام بی فرداســــــت دلدل زه عشــــــق روی  تو حیران شــــــده در پی عشق تو سرگــــــردان شدهگفــــــت ...

گفت در عشقــــــت وفادارم بدان من تو را بس دوســــــت میدارم بــــــدان

شوق وصــــــلت را به سر دارم بــــــدان چون تویی مخمــــــور خمارم بدان

با تو شــــــادی می  شود غم های من با تو زیــــــبا می شود فــــــردای من
گفتمــــــش عشقت به دل افسون شــــــده دل زه جادوي رخت افـــسون شده

جز تو هــر یادی  به دل مدفون شــــــده عالم از زیباییــــــت مجنون شدهبر لبم بگذاشــــــت لب یعنی خموش طعم بوســــــه از سرم برد عقل و هوشدر سرم جز عشــــــق او سودا نبود بحر کس جز او در ایــــــن دل جا نبوددیده جز بــــــر روی او بینا نبود همچــــــو عشق من هیــــــچ گل زیبا نبودخوبی او شهــــره آفاق بود در نجابــــــت در نکویی پاك بودروزگــــــارروزگــــار اما وفا با ما نداشــت طاقت خوشبختــی ما را نداشتپیش پای عشــق ما سنگی گذاشــــــت بی گمان از مرگ ما پـروا نداشتآخر این قصــــه هجران بود و بـس حسرت و رنج فراوان بـــود و بس

یار ما را از جدایـــی غم نبود در غمــــــش مجنون عاشــــق کم نبودبر ســــــر پیمان خود محکم نبــــــود سهم من از عشــــــق جز ماتم نبودبا من دیوانــــــه پیمان ساده بســــــت ساده هم آن عهد و پیمــــــان را شکستبی خبر پیــــــمان یاری را گسســــــت این خبر ناگاه پشتــــم را شکستآن کبوتر عاقبــــت از بند رفت رفــــــت و با دلداری دیگــــــر عهد بستبا که گویــــم او که هم خون من اســت خصم جان و تشنه خــــون من استبخت بد بین وصــــــل او قسمت نشد این گدا مشمــــــول آن رحمت نشدآن طلا حاصـــل به این قیمت نشـــد عاشقان را خوش دلــی تقدیر نیستبا چنیــــــن تقدیر بد تدبیر نیســــت از غمش با دود و دم هــــــم دم شدم

باده نوش غصــــــه او من شدم مست و مخمــــــور و خراب از غم شدم

کم شــــــدم