† غمـــــــــــــــگیـــــــــــــن †

به نام یگانه حامی پرستوهای بی آشیانه

 برای همهء آنهایی که بی تقصیرند:

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را راندند ، تقدیم

به اشک هایی که غرورشان شکست و عهدهایی که کسی آنها را نبست.

زندگی شیبی ست ، عشق شیبی ست و وای برحال آن که در عشق

پای بند نظم و ترتیبی ست ، و اما تو: قرار نبود آن وقت های تو جایشان

را با این وقت های من عوض کنند.

قرار نبود عشق هم مثل گیلاس ، بوسه ، عیدی و تعطیلات تابستان

اولش قشنگ باشد.

قرار نبود کسی سختش باشد بگوید دوستت دارم .

قرار نبود کسی به هوای نشکستن دل دیگری بماند.

قرار بود هرکس به هوای نشکستن دل خودش بماند.

قرار نبود هرچه قرار نیست باشد.

قرار تنها بر بی قراری بود و بس.

گمان نمی کنم گناه من سنگین تر از نگاه تو باشد ، اما یقین دارم که کودک

دلت کمتراز پیش بهانهء لالایی های شعر گونه ام را می گیرد ، مهم نیست...

فقط یک چیز یادهمه بماند : اگر اتفاقی که نباید بیفتد افتاد ، تنها برایت می نویسم:

خودت خواستی تقصیر من نبود...

زیر سایهء امن ترین سایه بان هستی دلواپس دلواپسی های یکدیگر باشیم.